Jest mi smutno, że muszę umierać. Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba." Tak właśnie napisałam, a teraz czekam. Czekam na nieuniknione. Nie mogę zasnąć, to przez te przeklęte uczucie żalu, że muszę umierać, ale duma za czyny nie pozwala mi się zatopić w odmętach rozpaczy. Siedzę na pryczy, oparta o wilgotną i lodowatą ścianę celi.

W terenie - newsy od gromad i drużyn